Pierwszym krokiem w procesie wyboru czujnika przepływu jest określenie, czy informacja o natężeniu przepływu powinna być ciągła czy zsumowana i czy informacja ta jest potrzebna lokalnie czy zdalnie. Jeśli zdalnie, czy transmisja powinna być analogowa, cyfrowa czy współdzielona? Oraz, jeśli jest udostępniana, jaka jest wymagana (minimalna) częstotliwość aktualizacji danych? Po udzieleniu odpowiedzi na te pytania należy przeprowadzić ocenę właściwości i charakterystyki przepływu płynu procesowego oraz rurociągu, w którym będzie umieszczony przepływomierz.

Wymieniono płyn i jego temperaturę pod ciśnieniem, dopuszczalny spadek ciśnienia, gęstość (lub ciężar właściwy), przewodność, lepkość (newtonowską czy nie?) i prężność pary w maksymalnej temperaturze roboczej, wraz ze wskazaniem, w jaki sposób te właściwości mogą się zmieniać lub oddziaływać na siebie . Ponadto należy podać wszelkie informacje dotyczące bezpieczeństwa lub toksyczności, wraz ze szczegółowymi danymi dotyczącymi składu płynu, obecności pęcherzyków, ciał stałych (ściernych lub miękkich, wielkości cząstek, włókien), skłonności do powlekania i właściwości przepuszczania światła (nieprzezroczysty, półprzezroczysty). lub przezroczysty?).

Oprócz normalnych wartości roboczych należy podać oczekiwane minimalne i maksymalne wartości ciśnienia i temperatury. Czy przepływ może się odwrócić, czy nie zawsze wypełnia rurę, czy może wystąpić przepływ ślimakowy (powietrze-ciała stałe-ciecz), czy prawdopodobne jest napowietrzanie lub pulsacja, czy mogą wystąpić nagłe zmiany temperatury lub czy potrzebne są specjalne środki ostrożności podczas czyszczenia i konserwacji, fakty te również powinny zostać podane.

W odniesieniu do rurociągu i obszaru, w którym ma być umieszczony przepływomierz, należy określić następujące informacje: w przypadku rurociągu, jego kierunek (unikać przepływu w dół w zastosowaniach płynnych), rozmiar, materiał, harmonogram, ciśnienie znamionowe kołnierza, dostępność, zwroty w górę lub w dół, zawory, regulatory i dostępne długości odcinków prostych rur.
W związku z obszarem inżynier specyfikujący musi wiedzieć, czy występują lub są możliwe wibracje lub pola magnetyczne, czy dostępna jest energia elektryczna lub pneumatyczna, czy obszar jest sklasyfikowany pod kątem zagrożenia wybuchem lub czy istnieją inne specjalne wymagania, takie jak zgodność z przepisami sanitarnymi lub przepisy dotyczące czyszczenia na miejscu (CIP).

Następnym krokiem jest określenie wymaganego zakresu miernika poprzez określenie minimalnych i maksymalnych przepływów (masowych lub objętościowych), które będą mierzone. Następnie określa się wymaganą dokładność pomiaru przepływu. Zazwyczaj dokładność jest określana jako procent rzeczywistego odczytu (AR), procent skalibrowanego zakresu (CS) lub procent jednostek pełnej skali (FS). Wymagania dotyczące dokładności należy określić oddzielnie dla minimalnego, normalnego i maksymalnego natężenia przepływu. Jeśli nie znasz tych wymagań, działanie Twojego miernika może nie być akceptowalne w pełnym zakresie.